Toplam yaşam öyküsü sayısı: 9136
Kullanıcı Girişi



Kategoriler
Yeni eklenenler
Popüler yaşam öyküleri

Ana sayfa - Muaviye bin Ebu Süfyan

Muaviye bin Ebu Süfyan


Share Paylaş


Tavsiye et


Meslek: Hükümdarlar

Muaviye bin Ebu Süfyan Yazıcıya Gönder
Ebu Abdirrahman Muaviye b. Ebi Süfyan Sahr b. Harb b. Ümeyye el-Ümevî el-Kureşî, 600'lerin başında Mekke'de doğdu. Kardeşi Ümmü Habibe, Hz. Peygamber (s.a.v.)'in hanımıdır. Babası ise Ebu Süfyan'dır. Ebu Süfyan, Resûlullah'ın (s.a.v.) peygamberliğini ilan etmesinden sonra Kureyş'in diğer ileri gelenleriyle birlikte İslam'a cephe aldı. Bedir Savaşı'ndan sonra Mekke liderliğini üstlendi ve Mekke'nin fethine kadar şehrin lideri kaldı. Muaviye, babasının gözetiminde büyüdü; Mekke fethedilince babasıyla birlikte Müslüman oldu.

Muaviye, Hz. Peygamber (s.a.v.)'in vefatından sonra Suriye üzerine gönderilen dört ordudan birinin kumandan yardımcısı oldu. 638'de Hz. Ömer tarafından Ürdün, sonra da Dımaşk valiliğine tayin edildi. 640'tan sonra halifenin emriyle Filistin'in sahil şehirlerinden Kaysâriye, Askalân ve Trablusşam'ı aldı. Bizans'tan kalma tersanelerden yararlanarak İslam donanmasını meydana getirdi.

Hz. Osman döneminde Filistin, el-Cezire, Humus ve Kınnesrîn'in de sorumluluğuna verilmesiyle Suriye genel valiliğine getirildi. Halife Hz. Osman'la olan akrabalığı sayesinde daha rahat hareket etti. Benî Kelb'den bir kadınla evlenip bölgenin en büyük kabilesini arkasına aldı. Halife Hz. Osman'ın da aynı kabileden bir kadınla evlenmesini sağlayarak aralarındaki yakınlığı ve kendi gücünü pekiştirdi. 648'de Kıbrıs'a bir donanma gönderilmesi hususunda Hz. Osman'ı ikna etti. Yolladığı 1700 parçalık filo ile adayı yılda 7200 altın haraca bağladı. Beş yıl sonra da ikinci seferini düzenledi ve Kıbrıs'a 12.000 kişilik bir ordu yerleştirdi.

Hz. Osman'ın ardından Hz. Ali halife oldu. Anca Muaviye, Hz. Osman'ın öldürülmesine ilgisiz kaldığı ve suç ortağı olan isyancıları ordusunda barındırdığı gerekçesiyle Hz. Ali'ye biat etmedi. Yanı sıra, Hz. Osman'ın yakın akrabası sıfatıyla onun kanını dava etme hakkına sahip olduğunu söyledi. Hz. Ali ise katillerin cezalandırılması hususunda acele edilmemesi gerektiğini düşünmekteydi.

Cemel Vakası oldu. Savaşı Hz. Ali kazandı. Hz. Ali, Muaviye'yi tekrar itaate davet etti. Muaviye de Hz. Ali'ye, Hz. Osman'ın katillerini kendisine teslim etmesini ve halifeliği bırakarak şura tarafından yeni bir halife seçilmesinin sağlanmasını teklif etti. Bu durum neticesinde iki taraf Sıffin'de, Haziran 657'de karşı karşıya geldi. Çarpışma üç ay sürdü. Savaş daha sonra durduruldu ve taraflar, hakemlerin Allah'ın kitabı, gerektiğinde de Resûlullah (s.a.v.)'ın sünnetiyle hüküm vermeleri şartıyla anlaştı. Ancak Hariciler, işin hakemlere bırakılması üzerine isyan ederek Hz. Ali'nin ordusundan ayrıldı ve ona karşı silahlı mücadeleye girişti. Muaviye de Haricilerle uğraşmak zorunda kalan Hz. Ali'ye bağlı merkezlere saldırarak birkaç yıl içerisinde Mısır, Irak, Hicaz ve Yemen'i ele geçirdi.

Hz. Ali aynı yıl bir Harici tarafından şehit edildi. Kudüs'te 'emîrü'l-mü'minîn' unvanıyla biat alan Muaviye, Hz. Ali'nin yerine halife seçilen oğlu Hasan'la savaşmak için Irak'a gitti. Karşılıklı yazışmalarla, rakibinin bazı şartlarla halifeliği bırakmayı kabul etmesi üzerine Kûfe'ye gidip ondan ve halktan biat aldı. Böylelikle o yıl ülkenin tamamını hâkimiyeti altında alarak doksan yıl hüküm sürecek olan Emevi Devleti'ni kurmuş oldu.

Muaviye, Şia'nın merkezi durumundaki Kûfe valiliğine Mugire b. Şube'yi atadı. Suriyeli birlikler Haricileri yenemedi. Bunun üzerine Muaviye, Haricileri, Hakem Vakası'na kadar beraber savaştığı Hz. Ali taraftarlarına yöneltti ve böylelikle Hariciler yenildi. Yine bu dönemde, Hz. Ali tarafından vali tayin edildiği Fars'ta direnerek tehditlere ve para vaatlerine boyun eğmeyen Ziyad, Mugire'nin araya girmesiyle Muaviye'nin kardeşi ilan edildi ve Basra valisi yapıldı. Muaviye, Mugire'nin ölümünün ardından Ziyad'ı Kûfe valisi yaptı. Doğu illerini sekiz yıl başarıyla yöneten Ziyad, Haricileri zapt etti. Hz. Ali propagandasına da izin vermedi. İdarecilerin Hz. Ali aleyhindeki faaliyetlerine açıkça karşı çıkarak muhalefet cephesi kuran Hucr b. Adî ve arkadaşlarının idam edilmesini sağladı. Ziyad öldükten sonra yerine oğlu Ubeydullah geçti ve babası gibi, Harici isyanlarını kanlı bir şekilde bastırdı.

Muaviye, iç karışıklıklar dolayısıyla on yıldır devam edemediği fetih hareketlerine yeniden başladı. 662'de Bizans'a seferler düzenledi. 669'da karadan ve denizden olmak üzere İslam dönemindeki ilk İstanbul kuşatmasını gerçekleştirdi. 674 ila 678 yılları arasında İstanbul dört yıl süreyle kuşatıldı. Bununla yetinmeyen Muaviye, Kâbil, Tohâristan, Kuhistan, Buhara ve Semerkant'ı alarak bazı Doğu hükümdarlarını vergiye bağladı.

Muaviye'nin en kalıcı icraatı, oğlu Yezid'i veliaht tayin ederek hilafeti verasete dayalı mutlak bir saltanata dönüştürmek oldu. Muaviye, Medine dışında önemli bir muhalefetle karşılaşmadı. Medine'de Hz. Hüseyin ve Abdullah b. Zübeyr'in başını çektiği bir grup sahabi kendisine karşı çıktı. Hicaz'a giden Muaviye bu sorunu tehdit kullanarak halletti.

Muaviye Nisan 680'de Dımaşk'ta öldü. Aynı gün yerine oğlu Yezid geçti.