Toplam yaşam öyküsü sayısı: 9136
Kullanıcı Girişi



Kategoriler
Yeni eklenenler
Popüler yaşam öyküleri

Ana sayfa - III. Makarios

III. Makarios


Share Paylaş


Tavsiye et


Meslek: Cumhurbaşkanları Siyasetçiler

III. Makarios Yazıcıya Gönder
Michael Christodoulou Mouskos, 13 Ağustos 1913'te, Kıbrıs Cumhuriyeti'nin Baf kazasında doğdu. On üç yaşında Cikko Manastırı'na papaz adayı olarak kaydoldu. Yirmi yaşında Lefkoşe'ye, Pancyprian Cimnazyumu'na gönderildi ve ortaöğrenimini burada, 1936'da bitirdi. Atina Üniversitesi'nde teoloji ve hukuk okudu, 1942'de mezun oldu. Dünya Kiliseler Birliği'nden aldığı bursla Boston Üniversitesi'ne gitti. 1948'de, istememesine rağmen Kition Piskoposu seçildi. Bu dönemde ruhani olan 'Makarios' adını aldı ve Kıbrıs'a döndü.

18 Eylül 1950'de, otuz yedi yaşındayken, Kıbrıs Başpiskoposu seçildi. Görevi hem Kıbrıs Ortodoks Kilisesi'nin hem de Kıbrıs Rumlarının ulusal lideri olmaktı. Bu görevler Makarios'u Kıbrıs politikalarının merkezine oturttu.

Markarios, 1950'ler boyunca bu görevleri yerine getirdi. Kıbrıs Rumları arasında popüler bir isim oldu. 'Enosis' adı verilen 'Kıbrıs'ın Yunanistan'a katılması' fikrini savundu. Kıbrıs o zamanlar Birleşik Krallık'a bağlıydı ve İngiltere, enosise karşıydı. 1955'te, Kıbrıslıların Millî Mücadele Örgütü (EOKA) kuruldu. EOKA, ekosisi amaçlayan ve Birleşik Krallık'a karşı kurulmuş bir organizasyondu.

20 Ağustos 1955'te, Yunanistan, Birleşmiş Milletler'e, Kıbrıs yönetiminin bağımsız olmasını talep eden bir dilekçe sundu. İngiliz Vali Sir John Harding, Ekim 1955'te, adanın geleceğini tartışmaya açtı. Makarios bu görüşmeyi bozunca Kıbrıs'tan sürüldü. 9 Mart 1956'da Make Adaları'na kaçtı. Oradan Yemen'in Aden şehrine, oradan da Kenya'nın Mombasa şehrine gitti. 1957'de sürgün cezası kalktı ama Kıbrıs'a dönüş yasağı kalkmadı. O da Atina'ya gitti. Enosis çalışmalarına devam etti. Birleşmiş Milletler Genel Kuruluna katıldı. Kurulda Kıbrıs konusu tartışmaya açıldı ve Makarios, Kıbrıs'ın Yunanistan'la birleşmesini savundu.

Makarios da 1 Mart 1959'da Lefkoşa'ya döndü. 13 Aralık 1959'da cumhurbaşlanlığı seçimleri yapıldı ve Makarios oyların %68'ini alarak cumhurbaşkanı, yardımcısı da Fazıl Küçük oldu.

1950'lerde Kıbrıs Türkleri, 'taksim' adlı ayrılma düşüncesini başlattı. 'Taksim' düşüncesi ile Kıbrıslı Rumların 'enosis' düşünceleri çatıştı. Britanya, bu sorunu 16 Ağustos 1960'ta çözdü ve Kıbrıs bağımsızlığını kazandı. Mart 1961'de Kıbrıs, İngiliz Milletler Topluluğu'na katıldı.

Aralık 1963'te adadaki Türklere saldırılmaya başlanması, iki toplum arasında çatışma yaşanması ve Yunanistan'la Türkiye'nin sürekli müdahalede bulunması, Makarios yönetimini zora soktu. Makarios önceleri salt Rum çıkarlarını savunsa da, daha sonra iki toplumu bütünleştirmeyi amaçladığını söyledi.

Toplumlar arası anlaşmazlıklar sürerken, 1968'de genel seçimler tekrarlandı ve Makarios bu kez %96 oy aldı. 1967'de Yunanistan'a askerî bir darbenin yapılması, Makarios'un enosis politikasını olumsuz yönde etkiledi. 1972 ve 1973'te Kıbrıs'taki piskoposlar tarafından istifaya çağrıldı. Ama 1973'te tek aday olarak girdiği seçimlerde üçüncü kez cumhurbaşkanı seçildi.

Temmuz 1974'te, Kıbrıs Rum Millî Muhafız Birliği'ne bağlı birlikler, enosisi gerçekleştirmek için Yunanistan'daki cunta yönetiminin planladığı bir darbe düzenledi. Makarios önce Malta'ya, ardından Londra'ya kaçtı. Darbeden birkaç gün sonra, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunda yaptığı konuşmada, Kıbrıs'taki darbeyi Yunan cuntasının yaptığını, garantör ülkeler olan Türkiye ve İngiltere'nin adaya müdahale etmesi gerektiğini söyledi. Türkiye Kıbrıs'a askerî bir müdahalede bulunarak adanın kuzeyinde ayrı bir Türk devletinin kurulmasını sağladı. Yunanistan'daki askerî cuntanın düşmesinden sonra Aralık 1974'te Kıbrıs'a döndü. Adanın bölünmemesine yönelik çabalarından bir sonuç alamadan 3 Ağustos 1977'de öldü.