Toplam yaşam öyküsü sayısı: 8835
Kullanıcı Girişi



Kategoriler
Yeni eklenenler
Popüler yaşam öyküleri

Ana sayfa - Fâik Âli Ozansoy

Fâik Âli Ozansoy


Share Paylaş


Tavsiye et


Meslek: Yazarlar - Şairler

Fâik Âli Ozansoy Yazıcıya Gönder
(1876 - 1 Ekim 1950): Şair, yazar. Diyarbakır'da doğdu. Süleyman Nazif'in kardeşidir. Asıl adı Mehmed Fâik' tir. İstanbul'da Mülkiye Mektebini bitirdi (1901). Bursa vilayeti maiyet memurluğu, Sındırgı, Burhaniye, Pazarköy ve Mudanya kaymakamlığı; Midilli, Beyoğlu, Üsküdar, Kütahya mutasarrıflığı; Diyarbakır Valiliği yaptı. 1920'de Dahiliye Nazırlığı müsteşarlığında bulundu. Dahiliye Nazırı Ebubekir Hâzım Tepeyran görevinden istifa edince o da ayrıldı. İstanbul'da Saint Benoit Fransız Mektebinde ve Mülkiye Mektebinde ders verdi. 1931'de Dahiliye Müsteşarlığından emekli oldu. Ankara'da oğlu Münis Faik Ozansoy'la Marmara adlı aylık bir dergi çıkardı (1936). Ankara'da öldü. İstanbul'da Zincirlikuyu Mezarlığında gömülüdür.

Mülkiye'de talebe iken Servet-i Fünûn'da ilk şiirleri yayınlandı (1897). Bu şiirlerinde Zâhir mahlâsını kullandı. Abdülhak Hâmid'e karşı büyük hayranlığı vardı. Tevfik Fikret de şiiri üzerinde etkili olmuştur. Şiirlerinde daha çok aşk ve tabiat temalarını işledi.

Fâik Âli manzum piyesler de yazdı. 1909'da toplanan Fecr-i Âtîcilerin başkanı idi. Topluluğun adını da o vermiştir.

Şiirleri: Fâni Teselliler (1900), Midhat Paşa (Manzum biyografi, 1908), Temasil (1913), Elhan-ı Vatan (1915), Şair-i Azam'a Mektub (1923). Oyunları: Payitahtın Kapısında (1918), Nedim ve Lale Devri (1950).

İsmet Binark ile Nejat Sefercioğlu, Faik Ali Ozansoy Bibliyografyası'nı yayınladılar (1970).