Toplam yaşam öyküsü sayısı: 8835
Kullanıcı Girişi



Kategoriler
Yeni eklenenler
Popüler yaşam öyküleri

Ana sayfa - Ahmed Remzi Akyürek

Ahmed Remzi Akyürek


Share Paylaş


Tavsiye et


Meslek: Yazarlar - Şairler

Ahmed Remzi Akyürek Yazıcıya Gönder
1872 yılında Kayseri'de doğdu. Sıbyan mektebini ve rüşdiyeyi bitirdikten sonra özel olarak Arapça, Farsça ve edebiyat dersleri aldı. 1892'de İstanbul'a gitti. Yenikapı Mevlevîhanesi şeyhi Celâleddin Efendi'ye intisap etti. Bir yıl sonra Kayseri'ye döndü. Medreselerde ders verdi. İkinci Meşrutiyetin ilânından sonra Konya'da bulundu. Kütahya, Kastamonu, Halep mevlevîhanelerinde şeyhlik yaptı. Birinci Dünya Savaşı sırasında Mevlevî taburunun başında Medine'ye gitti. 1919'da İstanbul'a döndü. Tekkelerle ilgili mecliste üye olarak bulundu. 1925'te tekkelerin kapatılması üzerine Üsküdar Selim Ağa Kütüphanesi baş müdürlüğüne tayin edildi. 1937'de bu görevinden ayrıldı. Kayseri'de iken 6 Kasım 1944 yılında vefat etti. Kabri Seyyid Burhaneddin Tirmizî'nin türbesindedir.

Ahmed Remzi Dede, Divan şiiri geleneği içinde yetişmiş Mevlevî şairlerin son temsilcilerindendir. Şiirleri Hazine-i Fünûn, Mahfel, Tarih ve Edebiyat gibi devrin edebî dergilerinde çıktı. Tasavvufî mahiyetteki şiirlerini hem aruz, hem de hece vezni ile kaleme almıştır. Tasavvufla ilgili telif ve tercüme birçok eser vermiştir. Ayrıca Arapça ve Farsça şiirler de yazmıştır.

Şiirleri: Bergüzâr (1911), Bir Günlük Karaman Seyahatnâmesi (Manzum, 1908).

Biyografi-menkabe ve derlemeleri: Tuhfetü's-Saimin (Sultan Veled'in oruç hakkındaki kasidesinin avçıklanması, 1898), Manzum Kavâid-i Farisî (1898), Münacât-ı Hazret-i Mevlâna (1918), Mevlana'nın Mektupları (1937), Mevlâna'nın Yedi Öğüdü (1937).

Gülzâr-ı Aşk (Vahidî'nin Gül ü Bülbül'ünün çevirisi, 1919), Tuhfe-i Remzi (Farsça öğretmek için manzum sözlük, 1925).

Şiirlerini Prof. Dr. Hasibe Mazıoğlu yayınladı: Ahmet Remzi Akyürek ve Şiirleri (1987). Dr. Mustafa Tatcı'nın çalışması: Bursalı Mehmed Tahir: Osmanlı Müellifleri I-II-III ve Ahmet Remzi Akyürek: Miftahü'l-Kütüb ve Esâmi-i Müellifîn Fihristi (2000).