Toplam yaşam öyküsü sayısı: 8835
Kullanıcı Girişi



Kategoriler
Yeni eklenenler
Popüler yaşam öyküleri

Ana sayfa - Abdurrahman II

Abdurrahman II


Share Paylaş


Tavsiye et


Meslek: Hükümdarlar

Abdurrahman II Yazıcıya Gönder

Endülüs Emevî Devleti'nin dördüncü emîridir (822-852). 176 (792) yılında Tuleytula'da (Toledo) doğdu. İyi bir tahsil gördü. Bu sayede çok genç yaşta idarî ve askerî görevler aldı ve bunlan başarıyla yürüttü. Babası tarafından, 807'de Tuleytula'da patlak veren isyanı bastırmakla görevlendirildiği zaman, Tuleytula Valisi Amrûs ile iş birliği yaparak Vak'atü'lhufre adıyla bilinen bu isyanı bastırdı. Daha sonra Tartûşe'ye (Tortosa) saldıran Louis d'Aquitaine bu şehir önlerinde bozguna uğrattı (809). Bu basanlarından dolayı babası tarafından veliaht tayin edildi.

Babasının ölümü üzerine 26 Zilhicce 206'da (22 Mayıs 822) Endülüs Emevî Devleti tahtına geçti. Hükümdarlığının ilk yıllarında ülkenin çeşitli bölgelerinde çıkan isyan ve karışıklıklarla uğraşmak zorunda kaldı. Hanedana mensup Abdullah Bin Abdurrahmân el-Belensî ve İlbire (Elvira) ordusunun isyanlarını kısa sürede bastırdı.

Arap kabileleri arasındaki mücadeleler İslâm dünyasının doğusunda olduğu gibi Endülüs'te de fethi takip eden yıllardan beri devam ediyordu. Nitekim Yemenliler ile Mudarlılar arasındaki rekabet 207 (822-23) yılında savaşa dönüştü. Abdurrahman'ın, savaşa engel olmak üzere Yahya Bin Abdullah kumandasında gönderdiği ordu Musâre Savaşı'nda bir sonuç alamadı ve neticede Yemenliler üstünlüğü ele geçirdiler. Kabileler arası mücadeleden isyana dönüşen bu hareket, ancak 213 (828-29) yılında Yemenliler'in teslim olmasıyla sona erdi.

Abdurrahman devrinin tehlikeli isyanlarından biri de Tuleytula'da Hâşim Darrâb'ın başlattığı isyandır. II. Abdurrahman emîr olunca Hâşim Tuleytula'da yeni emîre karşı bir muhalefet cephesi kurmaya çalıştı. Etrafına toplanan eşkıya grubuyla 829 yılından itibaren yol kesmeye, şehirlere baskın yaparak halkı öldürmeye başladı. Kısa bir süre sonra da Şentemeriyye (Santaver) bölgesini yağma ve tahrip etti. Bunun üzerine Abdurrahman, Muhammed Bin Rüstem'i âsiler üzerine gönderdi. 831'de Sarakusta'nın (Saragossa) güneybatısındaki Derüka'da (Daroca) yapılan kanlı savaşta Hâşim ed-Darrâb öldürüldü, taraftarları da dağıldı. Hâşim'in öldürülmesine rağmen Tuleytula'daki isyan birkaç yıl daha devam etti ve ancak 837'de tamamen bastırılabildi.

Diğer yandan Mahmûd Bin Abdülcebbâr adlı bir Berberi ile İspanyol asıllı Süleyman Bin Martin de 828'de Mâride'de (Merida) isyan ederek şehri ele geçirdiler ve Vali Mervân el-Cillikl'yi öldürdüler. Abdurrahman Mâride üzerine yürüyerek şehri kuşattı. Çevredeki araziyi tahrip etti, fakat şehri ele geçiremeden geri döndü. 830 yılındaki sefer daha başarılı geçti. Bu sırada şehir halkı itaat etmeyi kabul etti, Haris Bin Bezîğ de şehre vali tayin edildi. Ancak onların itaatleri geçici oldu ve sonraki yıllarda Mâride üzerine birkaç sefer daha yapıldı. Abdurrahman'ın bu seferleri karşısında Mâride'de tutunamayacaklarını anlayan âsiler şehri terkederek Batalyevs'e (Badajoz) kaçtılar. Süleyman Bin Martin kuzeye çekilerek Tercâle (Trujillo) yakınında bir şatoya yerleşti: ancak 834 yılında Kurtuba'dan gönderilen bir birlik tarafından yakalanarak idam edildi. Mahmûd Bin Abdülcebbâr ise Vâdi Âne'ye (Guadiana) çekildiği halde sürekli olarak Abdurrahman'ın gönderdiği birliklerin hücumuna hedef oldu. Burada fazla tutunamayacağını anlayınca güneye, Atlantik sahillerinde bugünkü Faro şehri yakınında bir şatoya yerleşti. 838 yılında burayı da terketmek zorunda kalınca Galicia Kralı II. Alfonso'ya sığındı. Bunların dışında. Tâkerunâ'da (Takoronna) Berberîler'in (826), Mayorka ve Minorka halkının, Cezîretülhadrâ'da (Algeciras) Habîb el-Burnusfnin (850) isyanları ile Kurtuba'da dinî taassuptan kaynaklanan Euloqio ve Alvaro adlı papazlann sebep olduğu olaylar zikredilebilir.

II. Abdurrahman devrinin en önemli olaylarından biri de Normanlar'ın Endülüs'e saldırılarıdır. İslâm kaynaklarında el-Urdumâniyyûn veya el-Mecûs olarak geçen Normanlar, kuzeyden Fransa sahillerini takip ederek 1 Zilhicce 229 (20 Ağustos 844) tarihinde Lizbon'a saldırdılar. Ancak şehir halkının şiddetli mukavemeti karşısında geri çekildiler. Vali Vehbullah Bin Hazm durumu Abdurrahman'a bildirerek âcil yardım istedi. Abdurrahman da Atlantik sahilindeki valilere haber göndererek tedbirli olmalarını emretti. Normanlar güneye inerek Şezûne (Sidonia) bölgesinin sahillerine çıkarma yaptılar ve Cadiz Limanı'nı işgal ettiler. Seksen parçalık bir donanma Vâdilkebîr'i (Guadalquivir) takip ederek ve yol boyunca sahile çıkıp yağma ve katliamda bulunarak İşbîliye'ye (Sevilla) kadar ilerledi. Normanlar'ın karşısına çıkan birkaç müslüman gemisi yakıldı. Bu sırada halkın büyük bir kısmı şehri terketmişti. Nihayet Normanlar şehri ele geçirerek yedi gün boyunca yağmaladılar. Yağma ve tahribattan sonra Kabtîl (Captel) adasına dönen Normanlar, bir süre sonra ikinci defa İşbîliye üzerine yürüdüler. Şehirde kalan yaşlılar sığındıkları camide katledildiler. Bu camiye daha sonra Mescidüşşühedâ adı verildi. İşbîliye'nin uğradığı felâket Kurtuba'da büyük bir heyecan ve nefret uyandırdı. Abdurrahman şehrin yardımına derhal bir süvari birliği gönderdi, asıl ordu ise Nasr kumandasında arkadan yola çıktı. İki ordu 25 Safer 230'da (11 Kasım 844) İşbîliye'nin güneyinde Trablada mevkiinde karşılaştı. Normanlar mağlûp oldular, otuz kadar gemileri yakıldı ve müslümanlar İşbîliye'yi geri aldılar. Bunun üzerine Normanlar denize ulaşarak kuzeye çekildiler. Bu saldırılar Endülüs Emevî Devleti'nin ayakta durabilmesi için güçlü bir orduya ve donanmaya sahip olması gerektiğini ortaya koydu; II. Abdurrahman da yeni tersaneler kurarak kısa sürede donanmasını güçlendirdi.

II. Abdurrahman kuzeydeki hıristiyan devletlere karşı da seferler yapmıştır. Abdülkerîm Bin Mugís kumandasındaki İslâm ordusu 833 yılında Cernîk (Guernica) boğazından Alava ve Kıla' bölgelerine girmiş ve ciddi bir mukavemetle karşılaşmadan çok sayıda esir ve bol miktarda ganimetle dönmüştü. İki yıl sonra Ubeydullah Bin Abdullah el-Belensî Alava bölgesine bir sefer düzenledi ve Cebelimecûs'un eteğinde yapılan savaşta hıristiyanlan bozguna uğrattı. Aynı yıl Abbas Bin Abdullah el-Kureşî ve kardeşi Mâlik de iki ayrı ordu ile Asturias bölgesine akın yaptılar.

On yıllık bir aradan sonra seferler tekrar başladı. 838 yılında emîrin amcası Veiîd Bin Hişâm Galicia, kardeşi Saîd el-Hayr Alava ve oğlu Ümeyye de Karye (Alquería) bölgelerine girerek başarılı sonuçlar almışlardır. Ertesi yıl Mûsâ Bin Mûsâ Bin Kasî, Yukarı Aragón bölgesine başarılı bir sefer düzenledi. 840 yılında bizzat Emîr Abdurrahman, Endülüs Emevî Devleti'nin en büyük rakibi olan Asturias Kralı II. Alfonso'ya karşı sefere çıktı ve bazı kaleleri ele geçirdi, ancak istediği neticeye ulaşamadan geri döndü. 842 yılında II. Alfonso'nun ölümü üzerine yerine geçen Ramiro devrinde de akınlar devam etmiştir. 846 yılında emîrin oğlu Muhammed, Leon'u kuşattı; halk şehri terkettiği için kısa süren bir kuşatmadan sonra şehir zaptedilerek yağma ve tahrip edildi.

II. Abdurrahman devrinde Franklar ve Vasconlar'a karşı da seferler düzenlenmiştir. 828 yılında, daha önce Franklar tarafından zaptedilen Barcelona üzerine Ubeydullah Bin Abdullah el-Belensî kumandasında bir ordu gönderildi. Müslüman ordusu Barcelona'yı kuşattı ise de alamadı. Bununla birlikte iki ay süreyle çevreye başarılı akınlar yapıldı. Abdurrahman bir süre için Barcelona'nın fethinden vazgeçerek 841 yılında Abdülvâhid Bin Yezîd el-İskenderânî kumandasındaki orduyu Fransa içlerine gönderdi. Abdülvâhid Pireneler'i geçerek Arbûne'ye (Narbonne) kadar ilerledi. 850 yılında Barcelona'ya karşı ikinci bir sefer yapıldı ise de yine bir sonuç alınamadı. Abdülvâhid'in Arbûne'ye karşı yaptığı sererde öncü kuvvetleri kumandanı olan Mûsâ Bin Mûsâ Bin Kasî, dönüşte kumandanlar arasında çıkan bir anlaşmazlık yüzünden ordudan ayrılarak valisi bulunduğu Tutîle'ye (Tudela) çekildi ve isyan bayrağını açtı. II. Abdurrahman'ın Mûsâ üzerine Haris Bin Bezîğ kumandasında gönderdiği ordu Bercâ'da (Borja) yapılan savaşta Musa'yı yendi. Haris bu basandan sonra Tutîle'yi kuşattı. İki taraf arasında yapılan anlaşma gereğince Mûsâ Tutîle'yi terkederek Arnedo'ya çekildi. Haris bir süre sonra Musa'yı yakalamak için Arnedo'ya saldırınca Mûsâ da Vascon Kralı Garcia İniguez'den yardım istedi. Haris Arnedo'yu aldıktan sonra Ebre nehrini geçti ve Balma adı verilen yerde yapılan savaşta yaralanarak esir düştü. Emîr, kumandanını kurtarmak için oğlu Muhammedi Tutîle üzerine gönderdi. Muhammed Musa'yı barış yapmaya mecbur bıraktıktan sonra kuzeye yönelerek Mayıs 842de Benblûne'yi (Pomplona) zaptetti. Ertesi yıl bizzat Abdurrahman, Vasconlar'a karşı harekete geçti. Mayıs 843te yapılan savaşta müslümanlar parlak bir zafer kazandılar. Mûsâ yine kaçmayı başardı. Ertesi yıl emîr, oğlu Muhammed'i tekrar Mûsâ üzerine gönderdi. Muhammed Tutîle'yi kuşattı, sonunda Mûsâ da teslim olmak zorunda kaldı.

II. Abdurrahman Kuzey Afrika'daki müslüman devletlerden Rüstemîler, Sâlihîler ve Midrârîler'le iyi münasebetler kurmuştur. Ancak Sicilya'nın fethini gerçekleştiren İfrîkıyye'deki Ağlebîler'le herhangi bir münasebete girmediği anlaşılmaktadır. Bizans İmparatorluğu ile Endülüs Emevî Devleti arasındaki münasebetler onun emirliği sırasında başlamıştır. İmparator Teophilos 840 yılında Kurtuba'ya bir elçi göndererek Endülüs'ten gelen ve Girit'i ele geçirmiş olan Ebû Hafs Ömer el-Bellûtrnin adayı terketmesini istemiş, Abdurrahman ise imparatorun bu isteğini kabul etmemekle birlikte cevap mahiyetindeki mektubunu meşhur şair Yahya el-Gazzâl başkanlığındaki bir elçilik heyetiyle göndermiştir.

II. Abdurrahman, otuz yıllık parlak bir hükümdarlıktan sonra 3 Rebîülâhir 238'de (22 Eylül 852) Kurtuba'da öldü.