Toplam yaşam öyküsü sayısı: 9147
Kullanıcı Girişi



Kategoriler
Yeni eklenenler
Popüler yaşam öyküleri

Ana sayfa - Ariel Şaron

Ariel Şaron


Share Paylaş


Tavsiye et


Meslek: Başkanlar Başkanlar

Ariel Şaron Yazıcıya Gönder
26 Şubat 1928'de İsrail'in Kfar Malal moşavında (moşav: tarım birliği ve kooperatif amacıyla inşa edilen yerleşim bölgesi) doğdu. Kfar Malal o zamanlar, 1923'te Birleşik Krallık'ın kontrolü resmen ele aldığı Filistin Mandası'nda, Yahudilerin yaşadığı bir tarım merkeziydi. Şaron, Rusya'dan göçen bir ailenin oğluydu; dolayısıyla Rusça ve İbranice dillerini aynı anda öğrenerek büyüdü. 10 yaşında Genç Öğrenciler ve İşçiler Federasyonu'na (HaNoar HaOved VeHaLomed) katıldı. 1942'de, 14 yaşında, önce Gadna adlı, İsrail Silahlı Kuvvetlerine asker yetiştiren militarizm programına ve sonrasında Haganah adlı, 'Savunma' anlamına gelen, yarı askerî bir Yahudi programına katıldı. Haganah programına katılan öğrenciler, 1947'de Arapları bombalayan çatışmada yer aldı. Şaron bu çatışmada, Alexandroni Tugayı'nda bir piyade şirketini komuta etti. Ardından İsrail Bağımsızlık Savaşı başladı. Bu savaşta Şaron, kasığından, midesinden ve ayağından vurularak ağır yaralandı. İyileştikten sonra savaşa devam etti. O sıralarda da İsrail Devleti'nin kurucusu olan David Ben-Gurion, Ariel'e 'Şaron' soyadını verdi. Ariel Şaron sonrasında istihbarat ajanı olarak çalışmaya başladı, fakat işi bırakıp Kudüs İbrani Üniversitesi'nde Orta Doğu Tarihi okudu.

Bir buçuk yıl sonra, 1953'te, Filistinli fedailere karşı misilleme operasyonları yürüten Birim 101'in başına atandı. 1956'daki Süveyş Krizi'nde Birim 202'yi yönetti. 1957'de Büyük Britanya'daki Camberley Staff College'a katıldı. 1958-1962 yılları arasında Piyade Tugay Komutanı ve Piyade Okulu Komutanı olarak görev yaptıktan sonra, Tel Aviv Üniversitesi'nde Hukuk okudu. 1964'te Kuzey Komutanlığına atandı, 1966'da Ordu Eğitim Departmanı Başkanı olarak görev yaptı. 1967'deki Altı Gün Savaşı'na zırhlı birliğin komutanı olarak katıldı. 1969'da Güney Komutanlığının başına getirildi. 1972'de ordudan istifa etti. 1973'deki Yom Kippur Savaşı'nda zırhlı birliği komuta etmesi için aktif askerlik görevine çağrıldı. Süveyş Kanalı'nın geçişini, savaşta İsrail'in zaferini ve Mısır ile nihai barışı sağlamaya yardımcı oldu.

1975-1976 arasında, Başbakan Yitzhak Rabin'in Özel Yardımcılığını üstlendi. Seçimleri takiben Herut Partisi'ne katıldı ve Menachem Begin Hükûmeti'nde Tarım Bakanı oldu. 1981 seçimlerinde Savunma Bakanı olarak atandı. Yom Kippur Savaşı sırasında İsrail'le ilişkileri koparmış olan Afrika ülkeleriyle diplomatik ilişkileri yenileme politikası güttü. ABD'yle ilk stratejik işbirliği anlaşmasını ve İsrail'le birçok ülke arasındaki geniş çaplı savunma bağlarını gündeme getirdi. Sudan aracılığıyla Etiyopya'dan binlerce Yahudi getirtti.

İsrail'in Savunma Bakanı olarak görev yaptığı bu yıllarda, Lübnan'ın işgalini planladı ve Beyrut'ta bulunan Filistin Kurtuluş Örgütü'nü yok etmeye çalıştı. Uluslararası hukuka dayanmayan bu işgal, gerçekleşti ve Beyrut, ayrım gözetilmeksizin bombalandı. 20.000 Lübnanlı ve Filistinli hayatını kaybetti. 720.000 Filistinli evinden ve toprağından kovuldu, birer mülteci hâline geldi. Bu durum aşırı sağcı Hristiyan milisleri güçlendirdi.

1983'te Savunma Bakanlığındaki görevinden istifa etti ve 1984 ila 1990 yılları arasında Sanayi ve Ticaret Bakanı, 1990 ila 1992 yılları arasında da İnşaat ve Konut Bakanı ve Göç Bakanlar Komitesinin Başkanı olarak görev yaptı. Sovyetler Birliği'nin çöküşünü ve Rusya'dan gelen göç dalgalarını takiben, 144.000 dairenin inşası dâhil olmak üzere ülke çapındaki göçmenleri eritecek bir program başlatıp yürüttü. 1992 ila 1996 yılları arasında Knesset Dışişleri ve Savunma Komitesi üyesi oldu. 1996'da Ulusal Altyapı Bakanı olarak atandı ve Ürdün, Mısır ve Filistinliler ile ortak girişimleri teşvik etmekle ilgilendi.

1998'de Dışişleri Bakanı oldu ve Filistin Yönetimi'yle daimî statü müzakerelerine başkanlık etti. Barış sürecini ilerletmek için ABD'li, Avrupalı, Filistinli ve Arap liderlerle bir araya geldi. Bölgenin su krizine uzun vadeli bir çözüm bulup uluslararası toplum tarafından finanse edilen 'Flagship Water Projesi' üzerinden İsrail, Ürdün, Filistin ve diğer Orta Doğu ülkeleri arasındaki barışçıl ilişkilerin temelini oluşturmak üzere projeler geliştirdi.

Ehud Barak'ın 1999'da Başbakan olarak seçilmesinden sonra Ariel Şaron, Benjamin Netanyahu'nun istifası sonrasında Likud Parti'sinin geçici liderliğine çağırıldı ve aynı yıl Likud Partisi'nin başkanı seçildi.

2000'de İsrail'in Tapınak Dağı üzerindeki egemenlik iddiasını vurgulamak için Yahudiliğin en kutsal yeri olan Kudüs'teki Tapınak Dağı'nı ziyaret etti. Aynı yıl, Şaron'un Müslümanlarca kutsal mekânlardan biri olan ve normalde Müslüman olmayanların girişine izin verilmeyen Mescid-i Aksa'ya çok sayıda İsrail askerinin ve polisinin koruması eşliğinde yaptığı ziyaret ve verdiği demeç, bir kışkırtma olarak görüldü. Bu durum, Filistinlilerin beş yıl sürecek olan İkinci İntifada'yı başlatmasına neden oldu. Bu şiddetin nedenlerini belirlemek ve durumu sakinleştirip tavsiyelerde bulunmak üzere eski ABD Senatörü George Mitchell tarafından yönetilen bir soruşturma komitesi kuruldu ve 30 Nisan 2001'de bir Mitchell Raporu yayımlandı. Sözde rapora göre Şaron'un ziyareti, El-Aksa İntifadası'nı kışkırtmamıştı.

Şaron, 6 Şubat 2001 seçimlerinde başbakan seçildi; fakat kabineyi kurmadığı için Cumhurbaşkanı tarafından suçlandı. Aynı yıl Şaron, Filistinlilerin kendi devletleri kurma hakkının olduğunu söyledi. Ayrılma Planı olarak bilinen bu plan, Gazze Şeridi'ndeki İsrailli askerlerin ve yerleşimcilerin tamamen çekilmesi ve bölgedeki tüm yerleşim yerlerinin dağılması demekti. Bu plan doğrultusunda İsrail, Ağustos 2005'te 8500'den fazla İsrailli yerleşimciyi tahliye etti. İsrail askerleri ise Gazze'den Eylül 2005'te ayrıldı. Böylelikle İsrail'in bölgedeki otuz sekiz yıllık varlığı sonlanmış oldu. Bu durum, Şaron'un başkanı olduğu Likud Partisi'nde, özellikle eski başbakan Benjamin Netanyahu'nun liderliğindeki bir grubun muhalefetine yol açtı. Şaron, Likud Partisi'nden resmî olarak istifa etti. Kasım 2005'te kendisiyle aynı görüşteki bir grup siyasetçiyle beraber Kadima Partisi'ni kurdu. Siyaset olarak Filistinlilerle barış için ABD destekli yol haritası planını yakından takip etmeye başladı.

Şaron 2005'te kalp krizi geçirerek hastaneye kaldırıldı. Doktorların ameliyat ve yatak istirahati tavsiyesine uymayarak işine geri döndü. Bu sefer beyin kanaması geçirdi. Ameliyata alınmasına rağmen komadan çıkamadı ve sekiz senelik bitkisel hayattan sonra 11 Ocak 2014'te öldü.

Ariel Şaron iki kez evlendi ve dul kaldı. İlk evliliğini Margalit Zimmerman'la 1953'te yaptı ve eşinden Gur adında bir oğlu oldu. Fakat eşini 1962'de bir araba kazasında, oğlunu ise 1967'de bir kaza kurşunuyla kaybetti. İkinci evliliğini, ilk karısının kız kardeşi Lily Zimmerman'la yaptı ve bu evliliğinden Omri ile Gilad adlı iki oğlu oldu. İkinci eşini ise 2000'de kaybetti.